I'll let this do the talking:
Een blog over huisdieren: meliger, marginaler en kitscheriger kan haast niet. Geen schaamte te bespeuren echter: we zijn dankbaar voor het feit dat deze wezentjes hun leven delen met ons en wij delen op onze beurt graag ons wedervaren met wie daar kan van genieten. Het is ook een handige 'for memories' sake' tool.
donderdag 24 februari 2011
dinsdag 22 februari 2011
Wandeling aan zee en hoe Cézanne ons daarvoor bedankt heeft ;-)
Voor ik jullie vergast op een verslagje van 'De Roedel aan Zee' (Iemand moet Tiny opvolgen, niet?), een vleugje Gizmovertedering:
Ik had van Annelore gehoord dat je in Blankenberge je honden los mocht laten lopen tot Pasen. Even googlen leerde me echter dat het eigenlijk niet toegelaten is daar, maar op andere plaatsen, zoals De Panne, wel. Wij daar dus naartoe, bij wijze van verjaardagsuitstapje (Benoit was het feestvarken van dienst, ahum ;-)).
Cézanne, het moet gezegd, gedroeg zich als het perfecte hondje en heeft eigenlijk de hele tijd los kunnen lopen. Ze bleef mooi in de buurt, zocht geen andere honden op (zonder Gizmo is ze op dat vlak een stuk minder fel),... Gizmo blonk weer uit in de kunst van het negeren eens er honden in de buurt (voor Gizmo een ruim begrip, want hij zette er nogal een vaart achter om bij hen in de buurt te komen) waren. Nu, we weten dat hij enkel wil spelen, maar niet elke hond (en zeker niet elke eigenaar) is gediend van zijn opdringerig enthousiasme. Hij bracht dus wel wat tijd aan de leiband door. Cézanne vond de duinen echt de max.
Het komt er een beetje op aan de eigenaars van een naderende hond in te schatten. Als zij hun hond laten loslopen en hem aanlijnen als ze je zien komen, dan wil dat meestal zeggen dat ze dat doen om jou geen last te bezorgen. Je zegt dan: "Van ons moeten ze niet vast, hoor. Als het voor jullie oké is, laten we onze honden ook los." En dan socializen de viervoeters even. Heel relaxed eigenlijk. Maar zoals gezegd: het hangt dus van de eigenaars vast. Een dikke beagle van een nogal nors gezin wou eigenlijk wel interactie met Cézanne die hem op een serieus blafconcert trakteerde, maar zijn gezin moest er niets van weten. We lijnden Gizmo vast en uiteindelijk volgde Cézanne ook (maar ze kon moeilijk meteen toegeven dat ze zonder Gizmo niet zo'n show zou verkocht hebben). We hebben wel een hele tijd 'samen gelopen' met Zjef en Murphy. Op het filmpje dat later deze week volgt, kan je hen ook even in actie zien.
Zoals het betaamt, keerden we moe maar tevreden naar huis terug.
De volgende dag moesten Benoit en ik de hele namiddag werken (uitzonderlijk) en ze hadden 'enkel' een ochtend-en middagwandeling gehad. Bij het thuiskomen moest Benoit na een tot openbaar toilet omgevormde keuken ook dit vaststellen:


Ze heeft echt een voorkeur voor houtbewerking duidelijk. Nu, als we nog eens enkele uren wegmoeten in de namiddag zal het metaalstudie zijn in haar bench ;-).
Ik had van Annelore gehoord dat je in Blankenberge je honden los mocht laten lopen tot Pasen. Even googlen leerde me echter dat het eigenlijk niet toegelaten is daar, maar op andere plaatsen, zoals De Panne, wel. Wij daar dus naartoe, bij wijze van verjaardagsuitstapje (Benoit was het feestvarken van dienst, ahum ;-)).
Cézanne, het moet gezegd, gedroeg zich als het perfecte hondje en heeft eigenlijk de hele tijd los kunnen lopen. Ze bleef mooi in de buurt, zocht geen andere honden op (zonder Gizmo is ze op dat vlak een stuk minder fel),... Gizmo blonk weer uit in de kunst van het negeren eens er honden in de buurt (voor Gizmo een ruim begrip, want hij zette er nogal een vaart achter om bij hen in de buurt te komen) waren. Nu, we weten dat hij enkel wil spelen, maar niet elke hond (en zeker niet elke eigenaar) is gediend van zijn opdringerig enthousiasme. Hij bracht dus wel wat tijd aan de leiband door. Cézanne vond de duinen echt de max.
Het komt er een beetje op aan de eigenaars van een naderende hond in te schatten. Als zij hun hond laten loslopen en hem aanlijnen als ze je zien komen, dan wil dat meestal zeggen dat ze dat doen om jou geen last te bezorgen. Je zegt dan: "Van ons moeten ze niet vast, hoor. Als het voor jullie oké is, laten we onze honden ook los." En dan socializen de viervoeters even. Heel relaxed eigenlijk. Maar zoals gezegd: het hangt dus van de eigenaars vast. Een dikke beagle van een nogal nors gezin wou eigenlijk wel interactie met Cézanne die hem op een serieus blafconcert trakteerde, maar zijn gezin moest er niets van weten. We lijnden Gizmo vast en uiteindelijk volgde Cézanne ook (maar ze kon moeilijk meteen toegeven dat ze zonder Gizmo niet zo'n show zou verkocht hebben). We hebben wel een hele tijd 'samen gelopen' met Zjef en Murphy. Op het filmpje dat later deze week volgt, kan je hen ook even in actie zien.
Zoals het betaamt, keerden we moe maar tevreden naar huis terug.
De volgende dag moesten Benoit en ik de hele namiddag werken (uitzonderlijk) en ze hadden 'enkel' een ochtend-en middagwandeling gehad. Bij het thuiskomen moest Benoit na een tot openbaar toilet omgevormde keuken ook dit vaststellen:


Ze heeft echt een voorkeur voor houtbewerking duidelijk. Nu, als we nog eens enkele uren wegmoeten in de namiddag zal het metaalstudie zijn in haar bench ;-).
Abonneren op:
Posts (Atom)