Vorige zondag viel ons een ronduit gruwelijke ervaring te beurt. We zouden eens checken wat de gehoorzaamheidstraining ons te bieden had. Misschien zou Gizmo aggility wel nog spannend vinden en voor we daaraan zouden kunnen beginnen, zouden we eerst eens kijken hoe hij het deed met andere honden op een pleintje waar hij constant bevelen moet opvolgen.
Het regende en snow was all around. Ideaal, zo leek ons, want er zou wel niet veel volk zijn. We waren inderdaad maar met drie. Een schnauzer met de welluidende naam Bob en een collie die Scottie heette. En wij daartussen, want die twee waren niet zo'n fan van elkaar en moesten allebei een uiteinde kiezen. Een oudere man met laarzen die ons constant bevelen toeschreeuwde... En dat we gerust serieus mochten 'snukken' aan onze hond, hij had nog nooit geweten dat er een hondenkop was afgevallen. Zo'n 3 kwartier gingen we zo goed als ons geweten en gezond verstand het toelieten 'along'. Gizmo deed het eigenlijk helemaal niet zo slecht. Hij yoyoode niet rond zoals Bob die zodra hij in de buurt kwam van een ander levend wezen een blafsaldo ten berde bracht en waarschijnlijk een aantal duracelkes had ingeslikt. Zijn 'baasje' (o ironie) 'snukte' zoals hem was opgedragen, Bobte in het wilde weg, maar Bob was niet onder de indruk. Scottie was iets rustiger, maar moest toch ook af en toe serieus teruggesnukt worden. Benoit en ik wisselden elkaar af. We deden Gizmo zeer tegen zijn zin (ook Gizmo heeft een gezonde dosis common sense) in de drassige sneeuw zitten en liggen, leerden naar elkaar toe te draaien (Choreografie was de gelaarsde schreeuwer niet vreemd) en achterom wisselen, linksom, rechtsom, staan, achteruit lopen,... Toen het erop zat, kwam de trainer naar Gizmo toe, zoals hij ook naar Scottie en Bob ging om 'm even over z'n kop te draaien. En dan denk je aan de video van Tony over hoe 99% van de hondenbijtongevallen vermeden kunnen worden en kan je niet anders dan zuchten en besluiten dat ze ons daar nooit meer zien. Gizmo is een hond en we willen hem ook als dusdanig eren. Hij is geen robot, maar een levend wezen met een heel goed ontwikkelde logica en met een eigen ondubbelzinnige taal. Laten wij anders, die dat wezentje in een wereld opnemen waar hij werkelijk de zak van snapt, vooral
zijn logica volgen, en
zijn taal spreken om dat samenleven optimaal te laten verlopen. Ook zijn we niet meteen van plan deel te nemen aan 'So you think you can dance', dus dat rondjes draaien rond elkaar hoeft nu eigenlijk ook niet meteen. Bovendien heeft Gizmo zijn tegeltjesdansskills al ruimschoots getoond met Torro.
Gisteren trouwens weer gaan spelen daar; de jongens vlogen er meteen in. Zonder enig geluid leven ze zich in allerlei wedstrijdjes uit. Het is zalig om te zien. Torro die redelijk dominant is, laat Gizmo, die subtiel maar doeltreffend het leiderschap naar zich toe trekt, eigenlijk nogal eens zijn gang gaan. Tssss, Gizmo, gluiperd. We hopen vooral dat ze't zo goed met elkaar kunnen blijven vinden. Dan maken we er iets wekelijks van. Toevallig ook Tony gehoord over het 'humping' waar Gizmo en Torro zich in creatieve standjes blijven aan overgeven. Het blijkt een combinatie van spelen en dominantie. Alfareutjes hebben namelijk het voorrecht zich voort te planten. De andere honden in de roedel mogen dat niet. Kwestie dat de juiste genen worden doorgegeven. Honden die jou als alfa zien, willen als ze andere honden ontmoeten wel nog met die andere honden gaan uitzoeken wie waar staat in de rangorde. En dat doen ze onder andere door elkaar 'voortplanting' te tonen. Onze helden zijn aan elkaar gewaagd en dus komen we maar niet tussen. Gizmo slaapt bijzonder goed 's avonds, maar Torro vraagt blijkbaar wel nog om wat actie. Hij rust dan ook af en toe uit tijdens het spel terwijl Gizmo van geen pauzes wil weten. Dosering is iets wat hem redelijk vreemd is. Noteer wel dat hij onmiddellijk kwam toen in hem, midden in hun spel, vroeg te komen.
Waar we ook wekelijks willen naartoe willen, is naar de speelplaats van school. Mia (de allercoolste conciërge ooit) vindt dat best, zolang we maar geen sporen achterlaten. Gizmo kan er de ziel uit zijn lijf rennen en wij kunnen onbezorgd het 'komen als ie niet aangelijnd is' oefenen. Nu loopt het zo: we wandelen langs het fietspad op een moment dat er weinig gerij is. We doen hem zitten blijven en haken hem ondertussen los. Hij blijft mooi tot we hem roepen. Dan loopt hij een beetje, nooit ver, hij komt terug als je de andere richting uitgaat of je even 'verstopt'. Hij komt niet als je hem roept, of toch niet altijd en je kan er vooral voor choco bij staan als hij een appel gevonden heeft. Er staat langs het pad namelijk een boompje en Gizmo vindt ALTIJD appels. Met zo'n appel in z'n muil rent hij ons dan meerder malen voorbij, de triomfantelijkheid zonder voorgaande.
Benoit leerde Gizmo ondertussen ook al te liggen en te blijven, hier bij ons in de gang. (De planken gangvloer zal zich dat eeuwig heugen, het staat er letterlijk in gegrift.) De lesjes thuis zijn snel gekend, maar buiten, jah, daar is de afleiding groot natuurlijk. Daarom dat de speelplaats ideaal is als oefenterrein. Wie weet inspireert de schoolse omgeving Gizmo wel...
Onze lieverd laat, bang dat we hem niet meer terug zouden vinden, neem ik aan, tegenwoordig overal haartjes na (Dat Klein Duimpje daar niet aan heeft gedacht.)Bij bossen (anders zouden we dat misschien niet zien). Ook als je'm net geborsteld hebt, ook als je keihard geknuffeld hebt en denkt dat je een tweede hond kan maken met wat Gizmo heeft gegeven. Ruiperiode blijkbaar, want anders houdt hij zijn haar netjes aan.
Benoit heeft zijn handen meer dan vol met zijn partner in crime. The boys gaan 's morgens samen joggen (Vanmorgen was Gizmo nog een beetje drowsy, wellicht waren zijn dromen nogal vermoeiend.) en ze gaan een paar keer per dag ommetjes maken. Telkens volgt dan een potendrogenritueel. Desondanks dat ritueel drukt Gizmo lustig stempeltjes. Ook boven zijn bed heeft hij met zijn poottekening de muur wat opgefleurd.
Oh well ;-), dogz, gotta luv'm. Al is het maar omdat ze gewoon intrinsiek goed zijn, net als alle dieren. Geen normen en waarden en misschien daardoor o zo veel meer 'goed' dan wij.
Voor wie interesse heeft, op de blogsite van Tony kan je het filmpje vinden (pagina 3) over hoe je vermijdt dat honden bijten. Alweer, de logica zelve. (www.tony-knight.co.uk)
(Ik ben samen met jullie nog altijd in blijde verwachting van een filmpje, hmmm...)