zondag 26 december 2010

Huiselijke taferelen

We zijn ondertussen al ruim een week in het nadrukkelijke gezelschap van Madam Cézanne en Damienne, Iris, Benno en Thor voelen haar afwezigheid ook heel nadrukkelijk. Lola echter is er ferm gerust in. Ze haalt vooral wat gemiste slaap in. Vanmorgen kwamen we samen op de speelplaats en het werd een feest van herkenning. Het heeft Cézanne wel weer aangezet toch een graadje meer ongehoorzaamheid achteraf: ze etaleerde vooral haar statementplassenskills. Maar goed, we gaan dapper verder met het geven van de juiste antwoorden op haar vragen.

We hebben van Tony alweer enkele heel bruikbare antwoorden gekregen en telkens ik naar de telefoongesprekken luister, vat ik nieuwe moed. Deze vakantie wil ik vooral werk maken van haar wandelgedrag. Ik hou jullie op de hoogte van onze trainingssessies. Die zullen beginnen met stopstartchangedirection in huis.

Gizmo is ondertussen ook niet meer zo zielig en we vinden onze lieverds vaker wel dan niet samen in het grote bed, al dan niet het zwijn aan het uithangen. Het zit alleszins goed snor tussen hen. Getuige deze lieflijke beelden:









En voor de geste nog even een filmpje over onderlinge hondenliefde:



Cézanne heeft ook al de nacht doorgebracht uit haar bench en dat heeft geen aangepaste keukeninrichting opgeleverd. We laten ze meer en meer uit haar bench als we er niet zijn (en als we er wel zijn uiteraard ook), en gisteren heeft dat voor het eerst schade opgeleverd: de tochtstrip is een gewisse dood gestorven toen wij in Oedelem waren 's avonds. We kwamen nochtans thuis met een vreselijk leuk speeltje dat ze van tante Laure gekregen hebben. Hieronder zie je Gizmo in actie ermee.



Cézanne werd duidelijk verteld dat ze uit zijn buurt moest blijven toen hij ermee bezig was, maar terwijl ik dit zit te schrijven, zijn de rollen net omgekeerd. We zullen eens proberen wat het geeft als we 2 identieke speeltjes hebben, want nu is dat ene toch altijd leuker dan het andere. Waarschijnlijk blijft dat zo.

maandag 20 december 2010

HET filmpje

Gizmo & Cézanne 2010 from Anti Dierproeven Coalitie on Vimeo.



Ondertussen is het filmpje dus klaar ;-). We zijn er ondertussen ook al achter dat 'eigenzinnig' echt wel het woord is dat het best bij Cézanne past. Ongelooflijk hoe ze altijd probeert haar zin door te drijven. Gelukkig hebben we in de kerstvakantie ruim de tijd om haar een en ander bij te brengen; het zal nodig zijn! Want Madam heeft echt wel een 'attitude'!

We hebben de voorbije dagen ook gemerkt dat ze graag 'fel' doet tegen andere honden, tegen kinderen, tegen wie of wat dan ook haar pad. Gizmo die voorheen gewoon heel excited werd bij het zien van andere honden, moet zich nu natuurlijk ook stellen, dus hopelijk kunnen we haar dat snel afleren voor hij er ook mee weg is.

We houden jullie, uiteraard, op de hoogte ;-).

zondag 19 december 2010

Gizmo en Cézanne= mayhem






Ondertussen hebben we een tweede rustige nacht achter de rug. Dat is niet zo verwonderlijk als je in overweging neemt hoe hard er overdag gespeeld wordt. Het was net zoals gisteren het eerste werk: playtime. We zijn ook naar de speelplaats geweest voor wat sneeuwpret. Het is super hoe ze daar kunnen rennen. De wandeling ernaartoe verliep iets minder vlot, maar op terugweg lukte het al beter. Ze waren verre van uitgespeeld en ze hebben ondertussen wel al even een dutje gedaan, samen in het grote bed, maar het percentage speeltijd neemt toch de overhand. Cézanne heeft het zo druk met spelen dat ze nog maar 2 keer 'in time-out' moest vandaag. (Vergis je niet, ook daar vindt ze altijd wat om uit te vreten.) Je moet echt ogen op je rug hebben met haar, maar Gizmo helpt: als ze ergens tegen opspringt (ze staat dan tegen het aanrecht, op haar achterpootjes), dan gaat hij met z'n kop onder haar pootjes en dan staat ze even op hem en zo wordt ze op de grond gezet. Dank je wel, Gizmo!
Maar goed, tot nog toe zijn het dikke maatjes. Wij houden echter soms ons hart vast als we ze zien spelen, maar ze geven zelf geen kik, dus waarschijnlijk ziet het er erger uit dan het is. Het is soms echt heel grappig want Cézanne past precies onder Gizmo. Ook zijn er de typische taferelen: het speeltje dat de ander heeft is altijd interessanter, speeltjes interesseren hen weinig tot de ander interesse toont,...
Benoits filmpje is klaar, maar hij is nog niet helemaal tevreden, dus het wordt nog even geduld oefenen. Ondertussen laat ik enkele foto's voor zich spreken. Het speelterrein verlegde zich ondertussen ook wel tot de keukenvloer, maar de foto's beperken zich nog tot de bedtaferelen.

zaterdag 18 december 2010

Roedeluitbreiding




Het hing al even in de lucht, en samen met al die sneeuw viel het er uiteindelijk ook uit: Gizmo heeft een playmate. Gizmo speelt, zoals menig lezer wel al zal zijn opgevallen, namelijk nogal graag. De woensdagmiddagspeelpartijen met Torro zijn voor hem echt de hoogtepunten van de week. Hij amuseerde zich vorige zondag op de speelplaats ook enorm met Cézanne, het beagletje van de Sameyns, die recht tegenover school wonen.

Ze dachten al even over een nieuwe thuis voor haar omdat ze hun andere hond Lola nogal terroriseerde en ook een eigenzinnige kijk had op binnenhuisarchitectuur, waarbij ze haar ideeën daarover gezwind gestalte gaf, getuige onder andere stoelen, tafel,... Lola's karakter begon te veranderen en Cézanne ging vrolijk door met het uitdelen van de lakens en haar positie als de baas van heel 't spel keer op keer te bevestigen.

Na heel wat wikken en wegen ben ik daar gaan aanbellen met het voorstel dat Cézanne bij onze roedel zou komen, waarop hun roedel na ook heel wat wikken wegen inging. Cézanne had echter nog maar enkele dagen geleden een sterilisatie achter te rug en daarom besloten we nog even te wachten, want Gizmo en Cézanne én rustig aandoen, dat is een onmogelijke combinatie, zo leek het ons.

Maar vrijdagavond was het dan zover. Wij naar huis met Cézanne en een heleboel spulletjes, waar we heel erg dankbaar voor zijn. Zo staat er in de keuken nu ook haar bench en dat is echt geen overbodige luxe. Het is een veilig plekje waar ze zich even kan terugtrekken als ze het spelen moe is en voor onze spullen (vooral Gizmo's bed, de tochstrips en de deuren zijn in gevaar) ook veilig als Cézanne 'zonder toezicht' in de keuken blijft. Het is uiteraard de bedoeling dat haar bench op den duur niet meer hoeft gesloten te worden, maar voorlopig is dat echt wel nog nodig. Ze heeft gelukkig ook haar kussen en dekentje en heel wat knaagmateriaal meegekregen zodat niet alles nieuw is voor haar en haar bench is ze ook gewoon.

Ze demonsteert hier uiteraard ook haar typische gedrag en ze stelt daarmee voortdurend ons leiderschap in vraag. Wij reageren met de juiste antwoorden. (Of proberen dat toch.) Zo is ze al een paar keer uit de roedel verbannen omdat ze haar tandjes zette in dingen die daar niet voor dienen. We zijn eens benieuwd hoe lang ze zal nodig hebben om de boodschap te snappen. We hadden ons voorbereid op het consequent zijn dat aan de dag zou gelegd moeten worden, want ook Gizmo zou waarschijnlijk wel weer wat vragen gaan stellen en tot nog toe lukt het ons ook. Het is natuurlijk normaal dat honden 'vragen stellen' (in onze wereld: stout zijn) want ze moeten wel echt zeker zijn over onze geschiktheid als leider van de roedel. hun overleven hangt er dan ook van af. Er zijn natuurlijk ook honden die echt wel graag de leider zouden willen zijn, net zoals er honden zijn die dat absoluut niet willen, maar wel denken dat te moeten zijn, aangezien ze niet de signalen krijgen dat iemand anders dat is. Hoe dan ook, Cézanne verkeert nog helemaal in de veronderstelling dat zij aan het hoofd van de roedel staat. Eens benieuwd hoe lang ze daar nog overtuigd zal van blijven.

Wij kunnen eigenlijk best veel leren over hoe je je moet gedragen als alfa door haar te observeren. Zo doet ze echt gewoon waar ze zin in heeft. Ze neemt met gemak en met een niet mis te verstane air Gizmo's bed in en soms staat hij dan bedremmeld te kijken naar die felle tante in ZIJN bed. Soms liggen ze ook samen in dat bed, met elkaar te stoeien of elk met een speeltje. Het is super om dat te zien.

Gizmo's adrenaline is gelukkig niet meer constant op een verhoogd niveau. Nu liggen ze bijvoorbeeld elk in hun 'bed' te slapen. De speel-en rusttijden beginnen zich mooi af te tekenen.

Samen wandelen ging gisteren niet echt goed; Gizmo werd gewoon gek van verlangen en kon niet meer op zijn poten blijven staan. (Hij stond op een gegeven moment op zijn achterpoten - zo loopt hij soms als hij een andere hond ziet- en viel gewoon om.) We wandelen dus voorlopig apart tot dat niet meer voor zo'n excitement zorgt bij onze puber. Ons kleutertje is momenteel in de 'nee'-fase denken we. Zodra ze het hier goed gewoon is, begint ook voor haar het thuisonderwijs. Ze is al op training geweest (maar dat betekent natuurlijk niet dat ze altijd luistert ;-)) en we kunnen dat dus al als aanknopingspunt nemen.

Smetteloos schoon in het hier in deze woelige tijden absoluut niet, ondanks mijn verwoede gevecht (de stofzuiger en dweil als geallieerden) tegen het haar en de pootafdrukken. Maar goed, ik heb er vertrouwen in ook die strijd uiteindelijk te winnen.

Wij zijn met z'n drieën in elk geval heel blij dat Cézanne onze gelederen vervoegt en hopen dat ook zij het wel naar haar zin heeft. Maar het filmpje en de foto's wijzen toch in die richting ;-). Hun gelukzalig gesnurk dat mijn achtergrondmuziek vormt terwijl ik dit schrijf ook wel, denk ik.


PS: Benoit is begonnen met het 'opkuisen' van ons bewegend beeldmateriaal (waarschijnlijk komt dat neer op al mijn beelden wissen) dus een filmpje is on the way! Op de kwaliteit van het filmpje in dit bericht let je best niet al zeer, het was 's avonds (lees: geen natuurlijk licht) en het was ik die filmde, dan nog met mijn fototoestelletje ;-).

donderdag 9 december 2010

Thuisonderwijs

Vorige zondag viel ons een ronduit gruwelijke ervaring te beurt. We zouden eens checken wat de gehoorzaamheidstraining ons te bieden had. Misschien zou Gizmo aggility wel nog spannend vinden en voor we daaraan zouden kunnen beginnen, zouden we eerst eens kijken hoe hij het deed met andere honden op een pleintje waar hij constant bevelen moet opvolgen.

Het regende en snow was all around. Ideaal, zo leek ons, want er zou wel niet veel volk zijn. We waren inderdaad maar met drie. Een schnauzer met de welluidende naam Bob en een collie die Scottie heette. En wij daartussen, want die twee waren niet zo'n fan van elkaar en moesten allebei een uiteinde kiezen. Een oudere man met laarzen die ons constant bevelen toeschreeuwde... En dat we gerust serieus mochten 'snukken' aan onze hond, hij had nog nooit geweten dat er een hondenkop was afgevallen. Zo'n 3 kwartier gingen we zo goed als ons geweten en gezond verstand het toelieten 'along'. Gizmo deed het eigenlijk helemaal niet zo slecht. Hij yoyoode niet rond zoals Bob die zodra hij in de buurt kwam van een ander levend wezen een blafsaldo ten berde bracht en waarschijnlijk een aantal duracelkes had ingeslikt. Zijn 'baasje' (o ironie) 'snukte' zoals hem was opgedragen, Bobte in het wilde weg, maar Bob was niet onder de indruk. Scottie was iets rustiger, maar moest toch ook af en toe serieus teruggesnukt worden. Benoit en ik wisselden elkaar af. We deden Gizmo zeer tegen zijn zin (ook Gizmo heeft een gezonde dosis common sense) in de drassige sneeuw zitten en liggen, leerden naar elkaar toe te draaien (Choreografie was de gelaarsde schreeuwer niet vreemd) en achterom wisselen, linksom, rechtsom, staan, achteruit lopen,... Toen het erop zat, kwam de trainer naar Gizmo toe, zoals hij ook naar Scottie en Bob ging om 'm even over z'n kop te draaien. En dan denk je aan de video van Tony over hoe 99% van de hondenbijtongevallen vermeden kunnen worden en kan je niet anders dan zuchten en besluiten dat ze ons daar nooit meer zien. Gizmo is een hond en we willen hem ook als dusdanig eren. Hij is geen robot, maar een levend wezen met een heel goed ontwikkelde logica en met een eigen ondubbelzinnige taal. Laten wij anders, die dat wezentje in een wereld opnemen waar hij werkelijk de zak van snapt, vooral zijn logica volgen, en zijn taal spreken om dat samenleven optimaal te laten verlopen. Ook zijn we niet meteen van plan deel te nemen aan 'So you think you can dance', dus dat rondjes draaien rond elkaar hoeft nu eigenlijk ook niet meteen. Bovendien heeft Gizmo zijn tegeltjesdansskills al ruimschoots getoond met Torro.

Gisteren trouwens weer gaan spelen daar; de jongens vlogen er meteen in. Zonder enig geluid leven ze zich in allerlei wedstrijdjes uit. Het is zalig om te zien. Torro die redelijk dominant is, laat Gizmo, die subtiel maar doeltreffend het leiderschap naar zich toe trekt, eigenlijk nogal eens zijn gang gaan. Tssss, Gizmo, gluiperd. We hopen vooral dat ze't zo goed met elkaar kunnen blijven vinden. Dan maken we er iets wekelijks van. Toevallig ook Tony gehoord over het 'humping' waar Gizmo en Torro zich in creatieve standjes blijven aan overgeven. Het blijkt een combinatie van spelen en dominantie. Alfareutjes hebben namelijk het voorrecht zich voort te planten. De andere honden in de roedel mogen dat niet. Kwestie dat de juiste genen worden doorgegeven. Honden die jou als alfa zien, willen als ze andere honden ontmoeten wel nog met die andere honden gaan uitzoeken wie waar staat in de rangorde. En dat doen ze onder andere door elkaar 'voortplanting' te tonen. Onze helden zijn aan elkaar gewaagd en dus komen we maar niet tussen. Gizmo slaapt bijzonder goed 's avonds, maar Torro vraagt blijkbaar wel nog om wat actie. Hij rust dan ook af en toe uit tijdens het spel terwijl Gizmo van geen pauzes wil weten. Dosering is iets wat hem redelijk vreemd is. Noteer wel dat hij onmiddellijk kwam toen in hem, midden in hun spel, vroeg te komen.

Waar we ook wekelijks willen naartoe willen, is naar de speelplaats van school. Mia (de allercoolste conciërge ooit) vindt dat best, zolang we maar geen sporen achterlaten. Gizmo kan er de ziel uit zijn lijf rennen en wij kunnen onbezorgd het 'komen als ie niet aangelijnd is' oefenen. Nu loopt het zo: we wandelen langs het fietspad op een moment dat er weinig gerij is. We doen hem zitten blijven en haken hem ondertussen los. Hij blijft mooi tot we hem roepen. Dan loopt hij een beetje, nooit ver, hij komt terug als je de andere richting uitgaat of je even 'verstopt'. Hij komt niet als je hem roept, of toch niet altijd en je kan er vooral voor choco bij staan als hij een appel gevonden heeft. Er staat langs het pad namelijk een boompje en Gizmo vindt ALTIJD appels. Met zo'n appel in z'n muil rent hij ons dan meerder malen voorbij, de triomfantelijkheid zonder voorgaande.

Benoit leerde Gizmo ondertussen ook al te liggen en te blijven, hier bij ons in de gang. (De planken gangvloer zal zich dat eeuwig heugen, het staat er letterlijk in gegrift.) De lesjes thuis zijn snel gekend, maar buiten, jah, daar is de afleiding groot natuurlijk. Daarom dat de speelplaats ideaal is als oefenterrein. Wie weet inspireert de schoolse omgeving Gizmo wel...

Onze lieverd laat, bang dat we hem niet meer terug zouden vinden, neem ik aan, tegenwoordig overal haartjes na (Dat Klein Duimpje daar niet aan heeft gedacht.)Bij bossen (anders zouden we dat misschien niet zien). Ook als je'm net geborsteld hebt, ook als je keihard geknuffeld hebt en denkt dat je een tweede hond kan maken met wat Gizmo heeft gegeven. Ruiperiode blijkbaar, want anders houdt hij zijn haar netjes aan.

Benoit heeft zijn handen meer dan vol met zijn partner in crime. The boys gaan 's morgens samen joggen (Vanmorgen was Gizmo nog een beetje drowsy, wellicht waren zijn dromen nogal vermoeiend.) en ze gaan een paar keer per dag ommetjes maken. Telkens volgt dan een potendrogenritueel. Desondanks dat ritueel drukt Gizmo lustig stempeltjes. Ook boven zijn bed heeft hij met zijn poottekening de muur wat opgefleurd.

Oh well ;-), dogz, gotta luv'm. Al is het maar omdat ze gewoon intrinsiek goed zijn, net als alle dieren. Geen normen en waarden en misschien daardoor o zo veel meer 'goed' dan wij.

Voor wie interesse heeft, op de blogsite van Tony kan je het filmpje vinden (pagina 3) over hoe je vermijdt dat honden bijten. Alweer, de logica zelve. (www.tony-knight.co.uk)

(Ik ben samen met jullie nog altijd in blijde verwachting van een filmpje, hmmm...)