Zo gingen ze eind juni 3 dagen naar Oedelem omdat Benoit moest werken en ik op 2-daagse ging met de 2de-jaars van de methodeklassen. Ze kennen het daar al een beetje en hebben daar sowieso altijd heel wat om handen. Gizmo heeft Dixie, het paard én de 2 katten in de gaten te houden, een taak waarvan hij zich met heel wat plichtsbewustzijn en onaflaatbare passie kwijt en Cézanne vormt samen met de 2 andere hondjes, vooral met Fientje, een team dat rond Tine moet hangen en geknuffeld moet worden. Toen Benoit ze dinsdagavond ging halen en ze de keuken hier binnenkwamen bekeken ze me zelfs niet. Ze gingen direct op hun kussen liggen en hebben een dag of twee recup genomen ;-).
Een nieuw aan te leren gewoonte heeft vorige donderdag zijn intrede gedaan: meegaan met de bakfiets. We hebben een elektrische Christiania bakfiets aangeschaft en onze auto van de hand gedaan. Donderdagavond hebben we meteen een proefritje gemaakt en hieronder kan je een glimp opvangen van het verloop daarvan. Maar ook vrijdag, zaterdag en zondag zijn we gaan fietsen. Ze zijn het nog niet helemaal gewoon, maar het begint te komen. Zondag ging Cézanne zelfs al even liggen. Gizmo voelt zicht stoerst als hij rechtstaat, maar uiteindelijk ging hij zondag ook wel zitten. Als Benoit of ik met de gewone fiets te ver (lees: 2 meter) voorop rijden, zet Cézanne prompt een janksalvo in en Gizmo moet uiteraard invallen.
En hoe stellen we het anders met onze kleine beagle, nu ze ruim een jaar is?
ego: nog steeds behoorlijk groot. Laatst had een tak van een meter lengte mee van het park tot aan de voordeur. Ze blaft ook beschamend luid naar elke hond die ze ziet. Ook vanuit de bakfiets natuurlijk... Maar misschien is dat wel uit onzekerheid. Misschien schuilt er wel echt een blanke pit in die soms schijnbaar ruwe bolster. Ze blaft ook naar bepaalde mensen, maar we hebben nog niet echt kunnen uitmaken wat de criteria daarvoor zijn. Mensen met een helm op alleszins, mensen met tassen soms, mensen met een donkere huidskleur soms, mensen in een rolstoel of met zo'n speciaal scootertje,...Vreemde moraal, die beagle... Ze is wel een vleugje 'air' verloren. Ze doet niet meer zo arrogant en uit de hoogte. Ze is soms zelfs echt onder de indruk als we ons boos maken of als Gizmo laat blijken dat ze hem moet met rust laten (maar niet voor lang hoor ;-)). Wat vervelender is, is dat als Cézanne zo staat fel te doen, Gizmo nu sindskort ook vindt dat hij moet tussenkomen, wat zich vertaalt in opspringen en behoorlijk dreigend blaffen. Niet meteen interessant als mensen een praatje tegen je willen maken.
kapotbijten: het is echt al een hele tijd geleden en we laten haar eigenlijk ook altijd vrij in de keuken als we er niet zijn dus dat is een hele prestatie. Er is wel altijd vanalles dat mag kapotgebeten worden met de natuurrubber koekjesbal als favoriet. Er zitten nog een paar koekjes in de gleufjes die er niet meer uitkunnen en Cézanne bijt ze gewoon vrij. De helft van het rubber werd al vakkundig door haar gerecycleerd. Het moet ook gezegd dat hun kussens allebei al gaten hebben en door haar gekrab op veel plaatsen al zorgwekkend dun geworden zijn. Ze staat er meestal op te krabben als Gizmo erop ligt en zij er ook opwil, maar geen plaats heeft of als ze Gizmo zover wil krijgen dat hij zich met haar bezighoudt. Ze weet dat hij reageert op haar gekrab...
In huis plassen: vamorgen nog een plasje in de keuken. Een 'ik kan het niet meer ophouden'-ongelukje nemen we aan. Ze laat het normaalgezien keurig weten door bij de deur te gaan staan en als het dringend is eens met haar poot over de deur te glijden. Nijdigheidsplasjes zijn al een hele tijd achterwege gebleven. Hopelijk blijft dat zo...
Luisteren: lukt haar wel, maar soms wel maar na een paar keer gehoord te hebben wat van haar verwacht wordt. Ze komt of blijft, gaat zitten... maar dat mag je lang niet altijd verwachten en meer dan dat moet je ook niet vragen. Zo zal ze niet stoppen met blaffen en met trekken al helemaal niet; ze trekt niet constant, maar toch wel bijna. Wandelen is daardoor meestal niet echt ontspannend. Het is niet dat ze per se voor wil lopen, want ze trekt werkelijk naar alle kanten en soms moet je haar meesleuren. Het heeft alles te maken met het verder willen onderzoeken van alle geuren die haar tegemoet komen. Ze heeft redelijk indrukwekkende borstspieren en haar wandelstijl zou daar wel voor iets tussen kunnen zitten. We probeerden haar eens te leren wat 'dicht' is met behulp van koekjes, maar dan huppelt ze naast je met haar kopje naar jou gericht en wandelt ze totaal niet eigenlijk. Er is nog werk aan...
We zijn vorige week naar de dierenarts geweest voor de nodige inentingen (we gaan misschien een fietsreisje maken) en die vond dat ze er allebei heel goed uitzagen. Jip en Janneke begonnen ook te zwijnen onder haar tafel en demonstreerden daarmee ook meteen het geheim van hun slanke lijn.
Verder heeft Gizmo zich ook ontplooid tot een getalenteerd fruitplukker. Appels en braambessen zijn zijn specialiteit. Verwacht echter niet te veel verfijndheid. Om wat bladeren en doornen zit hij niet verlegen. Benoit heeft er een filmpje van, maar ik wacht samen met jullie af...
Wel hebben we al dit filmpje waarin Gizmo zich vastbijt met een serieus staaltje hardnekkigheid.
En misschien nog een paar beelden van hoe Gizmo het liefst ligt te dommelen en van hoe ze ook 'deftig' kunnen zijn:
Ik zie net dat er zich witte isomobolletjes over de keukenvloer beginnen te verspreiden; ze zijn erin geslaagd de twee lagen van hun nog geen 6 maand oude kussen te doorboren en door hun zwijnactiviteiten begint het dus te 'hagelen'. To the rescue want Cézanne begint ze vaneigens al op te stofzuigen.
Over hoe braaf ze waren op restaurant in Gent zal ik het dus maar een andere keer hebben.