Gizmo is op 24 augustus 2 jaar geworden (where's the cake?) en hij is eigenlijk wel wat aan het veranderen. Of dat door zijn opgroeien komt of door Cézanne die een en ander in hem heeft losgemaakt, no idea, maar hij reageert tegenwoordig nogal fel op sommige mensen. Hij laat die mensen vaak eerst strelen en begint dan te blaffen en dat komt eigenlijk nogal over... te meer omdat hij dan vaak ook opspringt. Hij stelde zo'n gedrag vroeger totaal niet, integendeel. Dan pieste hij eigenlijk gewoon meestal als iemand tegen hem praatte. Anyways, omdat hij dat zowel doet naar mensen die hij een beetje kent als naar mensen die hij helemaal niet kent, en zowel terwijl hij aangelijnd is als los, als Cézanne begint te blaffen en zonder dat Cézanne begint te blaffen, naar ogenschijnlijk willekeurige voorbijgangers en uiteraard naar mensen die iets tegen ons zeggen of naar ons toekomen, konden we niet meteen een lijn trekken in het waarom van zijn gedrag. Toen hij me op een dag ook omvertrok toen we voorbij een andere nogal uitvliegende hond passeerden, besloot ik Yanne om raad te vragen.
Yanne kon gelukkig al snel komen en observeerde eerst even Cézanne en Gizmo en hoe wij met hen omgingen, daarna gingen we samen wandelen en we kregen tips en raad in verband met hoe we goede leiders konden zijn, de honden konden kalmeren en ten alle tijde duidelijkheid konden verschaffen over wat van hen werd verwacht. Razend interessant! We proberen nu zo goed mogelijk rekening te houden met haar advies en dat werpt hier en daar al absoluut z'n vruchten af.
Zo gingen we vandaag nog eens met de trein naar Oedelem. De eerste treinrit (enkele weken geleden) was redelijk succesvol in die zin dat ze eigenlijk heel kalm waren en dat Gizmo de trein niet heeft ondergepiest, Cézanne de boel niet bij elkaar geblaft heeft en ze het treinmeubilair heel gelaten hebben. Gizmo hield zich heel gedeinsd toen mensen in-en uitstapten en ons passeerden, maar viel zowel in de heen- als in de terugreis toch 1 keer uit naar mensen die langsliepen. We weten totaal niet waarom hij dat bij hen wel en bij die zovele anderen niet deed, maar goed. Vandaag viel hij totaal niet uit op de trein. We hadden ervoor gezorgd (zoals Yanne ons had aangeraden) altijd tussen hem en wat door hem eventueel als een bedreiging kon worden gezien in te staan en legden daarbij soms onze hand op zijn hand of blokten zijn zicht af. And all went well. Toen we in Kortrijk uitstapten en aan de fietsenstalling kwamen, was er een jongen die gebaren maakte naar Cézanne en ik waarschuwde hem dat hij niet aan de honden mocht komen. Benoit liep achter me met Gizmo en Gizmo passeerde langs de jongen en begon te blaffen (wat eigenlijk wel begrijpelijk is, gezien de gebaren die de jongen maakte naar Cézanne) en wij hadden niet genoeg geanticipeerd en liepen langs de verkeerde kant van Gizmo, dusja... net niet in schoonheid geëindigd. In de trein zelf waren ze echt wel voorbeeldig eigenlijk, ondanks enkele ouden van dagen, with all due respect, die immens veel lawaai maakten toen ze herinneringen bovenhaalden aan hoe ze vroeger varkens castreerden... need I say more... en enkele nog dronken reizigers (we hadden een heel vroege trein). --> foto's volgen (niet veel speciaals natuurlijk, gewoon honden op een trein, maar ja ;-)
Gizmo blijft ietwat geobsedeerd door de paarden, maar blaft al niet meer constant naar ze. Toen hij dat toch deed, zetten we ons kordate 'neen' extra kracht bij door hem even vast te leggen. Cézanne blaft al veel minder naar andere honden ook, maar het gebeurt uiteraard nog.
Gisteren is Cézanne meegeweest met de bakfiets naar Tiegem voor een familiefeest en ook daar was ze een voorbeeldig hondje. Oké, ze sleet zowat haar nagels helemaal af, trekkend naar wat kruimels chips op de grond, maar toen een ukje in haar neus kneep en een ander hummeltje haar oren inspecteerde, deed ze helemaal niets. Pas op, ik ben er helemaal geen fan van dat kinderen dat doen, want Cézanne deed niets en dat zorgt er misschien voor dat ze dat bij andere honden ook proberen en dat kan faliekant aflopen. Daarbij komt dat ik vind dat dieren net zoals iedereen recht hebben op persoonlijke ruimte en die moet gerespecteerd worden. Gizmo moest ondertussen een beetje rusten want hij mankt nogal (de kat die in de boom klom en hij die daar tekenfilmgewijs tegenaan knalde, kan daar voor iets tussenzitten). Hij schijnt geen pijn te hebben, maar dat had hij ook niet toen hij zich onlangs elektrocuteerde tot de vonken op z'n neus stonden (hij gaf gewoon geen kick), dus dat is geen maatstaf voor de ernst bij hem.
Yanne gaf ons ook de raad hen echt de mogelijkheid te geven hun energie kwijt te kunnen en Benoit neemt die taak gelukkig op zich door regelmatig met hen te gaan mountainbiken (langs de Leie, in het hoge gras. Ze kunnen zelfs even los lopen. Nadeel daarvan: Gizmo leeft regelmatig zijn voorliefde voor dode dieren uit door redelijk close met hen te worden: hij rolde zich vorige keer in een dood waterkieken. Lang leve appelazijn voor het wegkrijgen van die necrofiele geur!), hen te laten meelopen naast de bakfiets, hen mee te nemen om te zwemmen (Gizmo vindt water leuk zolang hij grond kan voelen en staat dan vanop een afstandje te janken naar het balletje dat volgens hem net buiten zijn bereik is, maar Cézanne haat het water with a passion. Zij kuiert wat rond, graaft hier en daar een beetje, jaagt op afgevallen appels,...) Al deze activiteiten schelen in zwijninge!
Maar... Zwijninge all the way vorige week toen master of pups Kobe op logement kwam... Getuige deze beelden:
Zo ongelooflijk stil dat die twee het houden, als Cézanne op Gizmo springt is het kabaal zo hevig dat we gewoon niet meer tegen elkaar kunnen praten!
Dit hadden jullie nog tegoed van even geleden: hier is Gizmo appels aan het plukken (eerst nog even de poot opheffen tegen de boom en er dan een appel van halen... zucht)
Of Cézanne die op een appel jaagt:
Nu is het hier all peace and quiet at the kitchen front. Gizmo ligt te snurken en Cézanne is een klein opgerold bolletje. Tot later!