dinsdag 21 februari 2012

Ochtendzottigheid

Stapper en Cézanne groeten 's morgens het gras. Cézanne laat haar pogingen om Stapper aan het zwijnen te krijgen niet achterwege en Stapper wil er precies wel op ingaan, maar durft waarschijnlijk nog niet zo goed. Vanmorgen ging ie echter al een beetje mee in al dat jong geweld.

zondag 19 februari 2012

All work and no play makes Jack a dull dog ;-)



Vandaag voor de tweede keer naar Oedelem geweest. De hondjes lijken al behoorlijk in hun nopjes bij elkaar. Stapper heeft serieus zot gedaan met Gizmo en Mauro, maar hier op het filmpje doet ie Cézanne ook eens een plezier door haar achterna te zitten ;-).
Mauro werd door Tine (Benoits moeder) geadopteerd via SOS Straathonden. Hij is Turks. Gizmo en Stapper komen uit het asiel in Zwevegem en Cézanne werd geadopteerd uit een gezin dat opvang voor haar zocht. Allemaal 2de-handshondjes dus ;-).

woensdag 15 februari 2012

Enter Stapper








Wie de vorige blogpost las, is mee in het nieuwe verhaal, denk ik. Benoit en Gizmo zijn op 28 januari vertrokken en houden even halt in Oedelem om volgende week te vertrekken naar Portugal.

Dat betekende ook het grote moment: Stapper naar zijn nieuwe thuis. Cézanne en ik hadden al zo vaak mogelijk Stapper mee uit genomen voor een wandeling langs het kanaal. Stapper vond het redelijk frustrerend dat hij aan de flexi maar 5 meter vrijheid had terwijl Cézanne als een bezeten konijn voor zijn neus zigzagde. Hij zat haar zo goed als het ging achterna en ik zag het dus wel zitten tussen die twee.

Benoit had ons naar het asiel gebracht en was nog even uitgestapt met Gizmo. Die flipte echter bij al die honden en katten en ik moest nog even wachten eer Stapper meekon. Maar uiteindelijk vertrokken voor een wandeling Zwevegem-Kortrijk. Het aanvankelijke trekken van Stapper hield snel op, dat van Cézanne bleef weliswaar met onderbrekingen duren tot thuis.

Stapper kwam flink mee in de gang en hoewel hij de lift een beetje eng vond, was hij ook flink genoeg om mee te komen. In het appartement zelf was het een avond van ijsberen en rondlopen en rusteloos zijn, maar dat is niet meer dan logisch, denk ik.

Ik was al lang blij dat hij niet overal zijn poot tegen ophief of als een gek overal tegen aan sprong.

De eerste nacht was er wat geklop aan de deur, de tweede nacht ook nog even, maar daar bleef het bij. Er is een streepje verf weg op de deurstijl, maar nog niets vergeleken met wat Cézanne nog gepresteerd heeft.

Als hij me hoort opstaan 's morgens is hij nog steeds heel nerveus tot hij me ziet. Ik laat hen dan eerst uit op het pleintje en terwijl ik dan in de badkamer ben, worden er wel wat stukken uit de dekens gebeten. Dat is voor Stapper nog het moeilijkste moment.
Als ik uit huis ga, stop ik ze elk in hun bench. Ik heb ze ook al losgelaten in de keuken, maar dan was er wel wat gesneuveld, dus misschien toch nog even niet. De eerste dagen was het ook blaffen en janken in die bench, maar niet zo lang (de buren hebben er bijvoorbeeld geen last van gehad en ik weet ondertussen dat Stapper redelijk snel door heeft dat het zinloos is te blaffen of te janken). De derde dag bleef het al stil. De eerste dagen at Stapper ook niet echt goed, maar dat is snel goedgekomen. Nu eet hij flink zijn portie op en ik denk dattie al een beetje is aangekomen zelfs (mag wel,de dierenarts vond 'm niet veel te mager, maar hij mag toch iets zwaarder worden).

Meestal liggen ze samen in de bench, maar ze zijn wel blij dat er nog een andere bench is om even alleen te gaan rusten. Spelen in huis vindt Stapper nog wat te vroeg, denk ik. Hij maakt soms wel aanstalten, maar het lijkt alsof ie nog een beetje onzeker is. Buiten begint dat wel meer en meer los te komen. Vandaag was het Stapper die als een bezeten konijn voor Cézanne zigzagde.

Ik neem ze elke dag mee langs de Leie waar ze kunnen loslopen en dat vinden ze echt zalig. Ze zijn een echt duo dan, al luistert Stapper veel beter dan Cézanne. Hij komt van zodra ik roep, terwijl Cézanne altijd even afweegt wat haar het meeste opbrengt. Hij is heel geïnteresseerd in konijnen, maar kwam toch toen ik 'm riep, toen ie er eentje achterna zat. Super hé! Hopelijk blijft dat.

Tot nog toe gaat het veel beter dan verwacht en ik ben bijna bang dat het te goed gaat en dat hij nog heel erg zou veranderen, maar ergens heb ik er wel vertrouwen in dat het steeds beter zal gaan. Hij is nog onrustig in die zin dat hij altijd rechtstaat als ik de kamer verlaat en hij heeft het 's morgens ook nog moeilijk, zoals ik al zei, maar hij is er natuurlijk ook nog maar 2 en een halve week hé. Als je bedenkt wat voor bagage hij heeft, dan doet hij het gewoon uitmuntend!

Vorige zaterdag is ie meegeweest op de trein. We hebben een bezoekje gebracht aan Benoit en Gizmo in Oedelem. Stapper was niet helemaal op zijn gemak op de trein, maar was wel heel fink. Bij de terugreis stapte hij helemaal zelf op ;-). Ook in de auto van het station naar Oedelem was ie best rustig. Dan kwam de grote ontmoeting met Fientje (kruising Jack Russell), Mauro (geadopteerde straathond uit Turkije, kruising Dobbermann waarschijnlijk) en Gizmo (lompe lieve clown in overdrive) en die verliep eigenlijk ook heel goed. In huis was Stapper ook heel gemanierd.

We gingen gaan wandelen en moesten daarvoor een kwartier met 3 volwassenen en 5 honden in een Citroën C3. Gezellig ;-). Het was super om met zo'n grote roedel op stap te mogen die zich zo goed gedroeg.

Cézanne is nu een stuk rustiger ook. Stapper heeft een goede invloed. Omgekeerd heeft Cézanne langs de ene kant een heel geruststellende invloed op Stapper. Ik denk dat zij een goede houvast is voor hem en hem helpt met zijn scheidingsangst, maar ze zet hem ook wel aan naar andere honden te blaffen. Zo'n beagle-alarm negeren is niet zo evident blijkbaar.

Ik ben in elk geval enorm dankbaar dat Stapper in ons gezinnetje is geland en ik hoop dat hij gauw genoeg vertrouwen heeft om altijd totaal op zijn gemak te zijn. Het is zalig om hem te zien dromen, aan het draven met z'n witte pootjes of om hem te horen zuchten van pure ontspanning, hem te zien crossen met en achter Cézanne,...

Ik probeer af en toe wat beeldmateriaal te posten hier, zodat iedereen kan meegenieten van mijn furry loved ones. Maar nu Facebook nu ook hier zijn intrede heeft gedaan, verwijs ik ook graag naar de foto's en filmpjes die daar staan:



PS: De naam Stapper heb ik uit Lord of The Rings, ik vond het wel passend. ;-)
PPS 2: Dank aan de mensen van het asiel in Zwevegem om Stapper de kans te geven op adoptie, zelfs na al die jaren en 2 mislukte pogingen. Dank voor de goede zorgen, ook van de trouwe wandelaars en dank aan alle mensen die met Stapper begaan waren en zijn!

vrijdag 6 januari 2012

Gizmo revalidatie-update, Mauro, nieuwe horizon

First of all: happy newyear! Let's hope for gratitude, health, love and some easy living ;-)
Na de 6 weken rust (ahum) moeten we helaas vaststellen dat Gizmo nog steeds niet helemaal de oude is. Hij mankt nog heel licht en als hij iets te onstuimig is geweest of te lang heeft gewandeld (soms is 20 minuten al te lang) mankt hij wat meer. Het is dus zeker nog niet in orde. Ik meen me te herinneren dat de dierenarts die de operatie heeft uitgevoerd gezegd heeft dat hij pas in maart echt helemaal genezen zou zijn. Nog even de zieligaardrol spelen dus.
Cézanne klaagt niet, hoewel ze natuurlijk wel vaak in haar bench moet als hun zwijnerij te bruusk wordt, want ze wordt zoveel mogelijk meegenomen om Gizmo rust te gunnen. Ik heb een walky dog (staaf waar veren in zitten om aan de fiets vast te maken, waardoor ze kan meelopen met de fiets en je niet omver kan trekken of te dicht bij de fiets kan lopen) gekocht en zo meelopen aan de fiets vindt ze de max. Ik laat haar het tempo aangeven en man, ik moet soms serieus doortrappen om te voorkomen dat ze me trekt. Gisteren zijn we ook op bezoek geweest bij Iris en Damienne, Benno,Thor en Lola : haar eerste gezin. Cézanne stelde zich tegen alle verwachting heel onderdanig op tegenover Lola die ze vroeger terroriseerde. Ze is blijkbaar ook eens tuk kalmer geworden.
Nu is ze met Benoit in Oedelem, waar ze een nieuwe toydog heeft. Tine adopteerde namelijk de Turkse Mauro via SOS Straathonden. Hij kwam aan op oudejaarsavond en toont zich een uiterst voorbeeldige hond. Hij is een beetje schuchter, maar zag het alleszins al zitten om wat zetelzwijninge te forceren met Cézanne toen ik daar vorige zondag was. Haar alarmblafje, daar is ie wel niet zo game voor.
En dan moeten we ook nog melden dat de pretpatrouille er vanaf februari anders zal uitzien. Benoit en Gizmo trekken namelijk een Portugees avontuur tegemoet. De lokroep van een niet zo voorspelbaar leven in het groen, in een aangenamer klimaat was te luid om te blijven en hier gelukkig te kunnen zijn. En hoewel ik daar helemaal in kan komen, ben ik eigenlijk best tevreden met live as it is en ik ben ook zo'n seut die zekerheden nodig heeft ;-). Cézanne gaat niet mee naar Portugal omdat we bang zijn dat ze daar voortdurend last zou hebben van haar allergie (ze komt er alleen mee in aanraking 'op den buiten' blijkbaar en haar kopje zwelt dan helemaal op, het beestje kan amper haar oogjes opendoen en het zou ook haar ademhaling kunnen hinderen) en blijft dus bij mij. Omdat ze nog nooit zonder andere hond heeft geleefd en we wel een man in huis willen, halen we er een asielreutje bij. We verklappen nog niet op wie ons oog gevallen is, maar it ain't no cornflakedog. Wij zijn dan ook geen cornflakegirls, dus dat zit wel goed. Gizmo vervangen lukt natuurlijk niet en hij zal ontzettend gemist worden.
We houden jullie via deze blog zeker op de hoogte van le nouveau en hopelijk ook van de Portugese avonturen (ik heb Benoit doen beloven een wekelijkse nieuwsbrief op te stellen, maar laten we daar maar niet te veel op hopen ;-)).
Nog enkele video's van PitbullSuzy met Gizmo en een zetelscène met Mauro, een foto van Cézanne die immens graag door het venster kijkt en een foto van een hondje dat ik helemaal naaldvilte uit Gizmohaar ;-).
Thanks for reading!


Gizmohaar gemodelleerd tot een hondje



Mauro en Cézanne


Pitbull-Suzy






Na een meerdere malen ontlede nieuwe benchkus te hebben aangetroffen, houden we het maar bij Kringloopdekens. Fleece bijten ze eigenlijk nooit kapot. Er staat een foto op facebook van na het kussenontleedproces.
Ik heb nog een aantal filmpjes van een spelende Cézanne en een lakentrekkende Gizmo en Cézanne, maar moet die eerst nog even uploadbaar maken ;-)