zaterdag 18 december 2010

Roedeluitbreiding




Het hing al even in de lucht, en samen met al die sneeuw viel het er uiteindelijk ook uit: Gizmo heeft een playmate. Gizmo speelt, zoals menig lezer wel al zal zijn opgevallen, namelijk nogal graag. De woensdagmiddagspeelpartijen met Torro zijn voor hem echt de hoogtepunten van de week. Hij amuseerde zich vorige zondag op de speelplaats ook enorm met Cézanne, het beagletje van de Sameyns, die recht tegenover school wonen.

Ze dachten al even over een nieuwe thuis voor haar omdat ze hun andere hond Lola nogal terroriseerde en ook een eigenzinnige kijk had op binnenhuisarchitectuur, waarbij ze haar ideeën daarover gezwind gestalte gaf, getuige onder andere stoelen, tafel,... Lola's karakter begon te veranderen en Cézanne ging vrolijk door met het uitdelen van de lakens en haar positie als de baas van heel 't spel keer op keer te bevestigen.

Na heel wat wikken en wegen ben ik daar gaan aanbellen met het voorstel dat Cézanne bij onze roedel zou komen, waarop hun roedel na ook heel wat wikken wegen inging. Cézanne had echter nog maar enkele dagen geleden een sterilisatie achter te rug en daarom besloten we nog even te wachten, want Gizmo en Cézanne én rustig aandoen, dat is een onmogelijke combinatie, zo leek het ons.

Maar vrijdagavond was het dan zover. Wij naar huis met Cézanne en een heleboel spulletjes, waar we heel erg dankbaar voor zijn. Zo staat er in de keuken nu ook haar bench en dat is echt geen overbodige luxe. Het is een veilig plekje waar ze zich even kan terugtrekken als ze het spelen moe is en voor onze spullen (vooral Gizmo's bed, de tochstrips en de deuren zijn in gevaar) ook veilig als Cézanne 'zonder toezicht' in de keuken blijft. Het is uiteraard de bedoeling dat haar bench op den duur niet meer hoeft gesloten te worden, maar voorlopig is dat echt wel nog nodig. Ze heeft gelukkig ook haar kussen en dekentje en heel wat knaagmateriaal meegekregen zodat niet alles nieuw is voor haar en haar bench is ze ook gewoon.

Ze demonsteert hier uiteraard ook haar typische gedrag en ze stelt daarmee voortdurend ons leiderschap in vraag. Wij reageren met de juiste antwoorden. (Of proberen dat toch.) Zo is ze al een paar keer uit de roedel verbannen omdat ze haar tandjes zette in dingen die daar niet voor dienen. We zijn eens benieuwd hoe lang ze zal nodig hebben om de boodschap te snappen. We hadden ons voorbereid op het consequent zijn dat aan de dag zou gelegd moeten worden, want ook Gizmo zou waarschijnlijk wel weer wat vragen gaan stellen en tot nog toe lukt het ons ook. Het is natuurlijk normaal dat honden 'vragen stellen' (in onze wereld: stout zijn) want ze moeten wel echt zeker zijn over onze geschiktheid als leider van de roedel. hun overleven hangt er dan ook van af. Er zijn natuurlijk ook honden die echt wel graag de leider zouden willen zijn, net zoals er honden zijn die dat absoluut niet willen, maar wel denken dat te moeten zijn, aangezien ze niet de signalen krijgen dat iemand anders dat is. Hoe dan ook, Cézanne verkeert nog helemaal in de veronderstelling dat zij aan het hoofd van de roedel staat. Eens benieuwd hoe lang ze daar nog overtuigd zal van blijven.

Wij kunnen eigenlijk best veel leren over hoe je je moet gedragen als alfa door haar te observeren. Zo doet ze echt gewoon waar ze zin in heeft. Ze neemt met gemak en met een niet mis te verstane air Gizmo's bed in en soms staat hij dan bedremmeld te kijken naar die felle tante in ZIJN bed. Soms liggen ze ook samen in dat bed, met elkaar te stoeien of elk met een speeltje. Het is super om dat te zien.

Gizmo's adrenaline is gelukkig niet meer constant op een verhoogd niveau. Nu liggen ze bijvoorbeeld elk in hun 'bed' te slapen. De speel-en rusttijden beginnen zich mooi af te tekenen.

Samen wandelen ging gisteren niet echt goed; Gizmo werd gewoon gek van verlangen en kon niet meer op zijn poten blijven staan. (Hij stond op een gegeven moment op zijn achterpoten - zo loopt hij soms als hij een andere hond ziet- en viel gewoon om.) We wandelen dus voorlopig apart tot dat niet meer voor zo'n excitement zorgt bij onze puber. Ons kleutertje is momenteel in de 'nee'-fase denken we. Zodra ze het hier goed gewoon is, begint ook voor haar het thuisonderwijs. Ze is al op training geweest (maar dat betekent natuurlijk niet dat ze altijd luistert ;-)) en we kunnen dat dus al als aanknopingspunt nemen.

Smetteloos schoon in het hier in deze woelige tijden absoluut niet, ondanks mijn verwoede gevecht (de stofzuiger en dweil als geallieerden) tegen het haar en de pootafdrukken. Maar goed, ik heb er vertrouwen in ook die strijd uiteindelijk te winnen.

Wij zijn met z'n drieën in elk geval heel blij dat Cézanne onze gelederen vervoegt en hopen dat ook zij het wel naar haar zin heeft. Maar het filmpje en de foto's wijzen toch in die richting ;-). Hun gelukzalig gesnurk dat mijn achtergrondmuziek vormt terwijl ik dit schrijf ook wel, denk ik.


PS: Benoit is begonnen met het 'opkuisen' van ons bewegend beeldmateriaal (waarschijnlijk komt dat neer op al mijn beelden wissen) dus een filmpje is on the way! Op de kwaliteit van het filmpje in dit bericht let je best niet al zeer, het was 's avonds (lees: geen natuurlijk licht) en het was ik die filmde, dan nog met mijn fototoestelletje ;-).

Geen opmerkingen:

Een reactie posten