






Wie de vorige blogpost las, is mee in het nieuwe verhaal, denk ik. Benoit en Gizmo zijn op 28 januari vertrokken en houden even halt in Oedelem om volgende week te vertrekken naar Portugal.
Dat betekende ook het grote moment: Stapper naar zijn nieuwe thuis. Cézanne en ik hadden al zo vaak mogelijk Stapper mee uit genomen voor een wandeling langs het kanaal. Stapper vond het redelijk frustrerend dat hij aan de flexi maar 5 meter vrijheid had terwijl Cézanne als een bezeten konijn voor zijn neus zigzagde. Hij zat haar zo goed als het ging achterna en ik zag het dus wel zitten tussen die twee.
Benoit had ons naar het asiel gebracht en was nog even uitgestapt met Gizmo. Die flipte echter bij al die honden en katten en ik moest nog even wachten eer Stapper meekon. Maar uiteindelijk vertrokken voor een wandeling Zwevegem-Kortrijk. Het aanvankelijke trekken van Stapper hield snel op, dat van Cézanne bleef weliswaar met onderbrekingen duren tot thuis.
Stapper kwam flink mee in de gang en hoewel hij de lift een beetje eng vond, was hij ook flink genoeg om mee te komen. In het appartement zelf was het een avond van ijsberen en rondlopen en rusteloos zijn, maar dat is niet meer dan logisch, denk ik.
Ik was al lang blij dat hij niet overal zijn poot tegen ophief of als een gek overal tegen aan sprong.
De eerste nacht was er wat geklop aan de deur, de tweede nacht ook nog even, maar daar bleef het bij. Er is een streepje verf weg op de deurstijl, maar nog niets vergeleken met wat Cézanne nog gepresteerd heeft.
Als hij me hoort opstaan 's morgens is hij nog steeds heel nerveus tot hij me ziet. Ik laat hen dan eerst uit op het pleintje en terwijl ik dan in de badkamer ben, worden er wel wat stukken uit de dekens gebeten. Dat is voor Stapper nog het moeilijkste moment.
Als ik uit huis ga, stop ik ze elk in hun bench. Ik heb ze ook al losgelaten in de keuken, maar dan was er wel wat gesneuveld, dus misschien toch nog even niet. De eerste dagen was het ook blaffen en janken in die bench, maar niet zo lang (de buren hebben er bijvoorbeeld geen last van gehad en ik weet ondertussen dat Stapper redelijk snel door heeft dat het zinloos is te blaffen of te janken). De derde dag bleef het al stil. De eerste dagen at Stapper ook niet echt goed, maar dat is snel goedgekomen. Nu eet hij flink zijn portie op en ik denk dattie al een beetje is aangekomen zelfs (mag wel,de dierenarts vond 'm niet veel te mager, maar hij mag toch iets zwaarder worden).
Meestal liggen ze samen in de bench, maar ze zijn wel blij dat er nog een andere bench is om even alleen te gaan rusten. Spelen in huis vindt Stapper nog wat te vroeg, denk ik. Hij maakt soms wel aanstalten, maar het lijkt alsof ie nog een beetje onzeker is. Buiten begint dat wel meer en meer los te komen. Vandaag was het Stapper die als een bezeten konijn voor Cézanne zigzagde.
Ik neem ze elke dag mee langs de Leie waar ze kunnen loslopen en dat vinden ze echt zalig. Ze zijn een echt duo dan, al luistert Stapper veel beter dan Cézanne. Hij komt van zodra ik roep, terwijl Cézanne altijd even afweegt wat haar het meeste opbrengt. Hij is heel geïnteresseerd in konijnen, maar kwam toch toen ik 'm riep, toen ie er eentje achterna zat. Super hé! Hopelijk blijft dat.
Tot nog toe gaat het veel beter dan verwacht en ik ben bijna bang dat het te goed gaat en dat hij nog heel erg zou veranderen, maar ergens heb ik er wel vertrouwen in dat het steeds beter zal gaan. Hij is nog onrustig in die zin dat hij altijd rechtstaat als ik de kamer verlaat en hij heeft het 's morgens ook nog moeilijk, zoals ik al zei, maar hij is er natuurlijk ook nog maar 2 en een halve week hé. Als je bedenkt wat voor bagage hij heeft, dan doet hij het gewoon uitmuntend!
Vorige zaterdag is ie meegeweest op de trein. We hebben een bezoekje gebracht aan Benoit en Gizmo in Oedelem. Stapper was niet helemaal op zijn gemak op de trein, maar was wel heel fink. Bij de terugreis stapte hij helemaal zelf op ;-). Ook in de auto van het station naar Oedelem was ie best rustig. Dan kwam de grote ontmoeting met Fientje (kruising Jack Russell), Mauro (geadopteerde straathond uit Turkije, kruising Dobbermann waarschijnlijk) en Gizmo (lompe lieve clown in overdrive) en die verliep eigenlijk ook heel goed. In huis was Stapper ook heel gemanierd.
We gingen gaan wandelen en moesten daarvoor een kwartier met 3 volwassenen en 5 honden in een Citroën C3. Gezellig ;-). Het was super om met zo'n grote roedel op stap te mogen die zich zo goed gedroeg.
Cézanne is nu een stuk rustiger ook. Stapper heeft een goede invloed. Omgekeerd heeft Cézanne langs de ene kant een heel geruststellende invloed op Stapper. Ik denk dat zij een goede houvast is voor hem en hem helpt met zijn scheidingsangst, maar ze zet hem ook wel aan naar andere honden te blaffen. Zo'n beagle-alarm negeren is niet zo evident blijkbaar.
Ik ben in elk geval enorm dankbaar dat Stapper in ons gezinnetje is geland en ik hoop dat hij gauw genoeg vertrouwen heeft om altijd totaal op zijn gemak te zijn. Het is zalig om hem te zien dromen, aan het draven met z'n witte pootjes of om hem te horen zuchten van pure ontspanning, hem te zien crossen met en achter Cézanne,...
Ik probeer af en toe wat beeldmateriaal te posten hier, zodat iedereen kan meegenieten van mijn furry loved ones. Maar nu Facebook nu ook hier zijn intrede heeft gedaan, verwijs ik ook graag naar de foto's en filmpjes die daar staan:
PS: De naam Stapper heb ik uit Lord of The Rings, ik vond het wel passend. ;-)
PPS 2: Dank aan de mensen van het asiel in Zwevegem om Stapper de kans te geven op adoptie, zelfs na al die jaren en 2 mislukte pogingen. Dank voor de goede zorgen, ook van de trouwe wandelaars en dank aan alle mensen die met Stapper begaan waren en zijn!
Oei, blijkbaar lukt het niet om de link naar de foto's op facebook in de blog te plakken, maar wie wil kan 'm copy-pasten.
BeantwoordenVerwijderenhttps://www.facebook.com/media/set/?set=a.108689852564194.10099.100002695404008&type=1&l=b0ff22bf37
Is al gebeurd zie én een vriendschapsverzoek ook ;-)
BeantwoordenVerwijderenBuurvrouw Chantal