Vorige zaterdag kwamen Dagmar en Gary, mijn ma en Dirk langs. Onze vraag de honden te negeren werd goed opgevolgd en de honden waren ook behoorlijk kalm. Wij gingen echter de keuken uit (Dagmar en Gary hadden nog een rondleiding te goed hier). Bij het terugkomen had Cézanne een ongenoegenpiske gedaan (wat ze enige tijd serieus in had) en ook het krantje dat ik nog met mijn leerlingen moest bespreken plus de boekenlijst die ik nog moest gaan bestellen uit mijn boekentas gehaald en tot snippers herleid.
Laat dat echter niet alles zijn. Een halfuurtje onbegeleid in de keuken resulteerde hierin:

(een bovenstukje van het gootje waar een elektriciteitskabel achter loopt, had ze mooi van het gootje geschoven en ze lag er vrolijk op de kauwen). Er volgde enige benchtime, maar de appetite for destruction was niet gestild. Later die dag was ze ook weer even zonder toezicht en we kregen dit als bedankje:


Ook de binnenkant werd goed aangepakt:

Moet worden gezegd dat menig spons en de papierdoos met inhoud ook hun einde haalden aan de tandjes van Cézanne?
Ook dit moest natuurlijk aangepast worden:

Lang leve de bench werd weer de slogan voor enkele dagen. Vandaag gedroeg ze zich echter weer (lees: ze maakte niks stuk ;-)) beter. Hardleers is ze in elk geval, ze stelt het leiderschap constant in vraag. Het komt erop aan keer op keer een goed antwoord te geven daarop, maar hoe ons gedrag geïnterpreteerd wordt, is voor ons niet altijd zo duidelijk. We geven waarschijnlijk onbewust wel eens de verkeerde (en dus verwarrende) signalen. Maar! we proberen er echt heel bewust mee bezig te zijn en hebben er vertrouwen in dat met tijd en consistency alles wel goed komt. Als we zien hoe we vroeger ook met de handen in het haar zaten over Gizmo terwijl hij nu echt immens gemakkelijk geworden is (mind you, er is nog werk hoor)...
Vandaag is Benoit naar de Gavers geweest. Ze hebben er even los gelopen, maar wel nog aan elkaar vast (met dat splitskettinkje) en dat ging prima. Ze bleven dicht bij hem en kwamen zelfs terug als hij hen riep (zodat hij ze onmiddellijk kon aanlijnen als er iemand in de buurt kwam).
Ze liggen nu allebei in diepe slaap, de lieverds...
Op zo'n hond kun je toch niet kwaad worden! Het gaat vanzelf over na verloop van tijd, of niet.... Sommige honden blijven het doen uit protest als ze alleen worden gelaten. Dan rest alleen nog de bench. Je kunt het ook positief opvatten: zo raakt je interieur nooit uit de tijd, het krijgt daar gewoon de tijd niet voor, hahaha....Die 2 hebben geweldig mazzel om bij jullie terecht te zijn gekomen. Veel plezier met ze!
BeantwoordenVerwijderenHaha, neen, inderdaad. Je kan even zuchten en denken: God, wat hebben we eigenlijk in huis gehaald. ;-) Maar die gedachte blijft meestal niet lang hangen. We hopen dat we Cézanne mettertijd ook kunnen vertrouwen als het op de staat van ons interieur aankomt. We hopen dat zijn het ook als 'mazzel' ervaren. Dank je wel voor je leuke reactie!
BeantwoordenVerwijderen