zaterdag 1 januari 2011

Op stap met de roedel

In de auto gaat het er zo aan toe:






Vorige donderdag zijn we naar Oedelem getrokken omdat het dierentoestandenwinkeltje nu uitverkocht aan -75% en we nog wel een goede halsband konden gebruiken voor Cézanne en ook omdat Dennis en Laure onze viervoeters wel eens 'in het echt' wilden zien. Voor het eerst ever zagen we een Cézanne die onder de indruk was. Ze had werkelijk haar staart tussen de poten toen Evita haar 'begroette' en was plots helemaal niet meer zo fel. Fientje was dan weer vooral boos op Gizmo. Het kwam totaal niet tot gevechten of zo, er was enkel een heleboel 'indrukmakerij'.

Vreemdgenoeg viel dat helemaal weg eens ze samen op wandel mochten. Eens we op een veilige afstand waren van alle verkeer lieten we ons harige bende los en geheel tegen onze verwachtingen in kwam Cézanne mooi terug als we haar riepen. Ze bleef ook altijd dicht bij de rest en ging er helemaal niet in haar eentje vandoor. Gizmo daarentegen was Oost-Indisch doof (alweer). We mochten roepen wat we wilden, meneer bleef mooi zijn zin doen. Hij heeft dan ook vaak aan de leiband gelopen. (Willen zitten is een voorwaarde om losgelaten te worden en als meneer weigert, jah, dan moet ie dat zelf maar weten natuurlijk.) Onmiddellijk komen als we roepen is ook een voorwaarde om los te blijven en zoals gezegd lukte hem dat ook niet.

Wat wel lukte was een stervend konijn in zijn hebberige muil houden. Fientje had het vakkundig weten te lokaliseren en had het als eerste te grazen genomen. We hoorden haar slachtoffer piepen en repten ons er meteen naartoe, maar tegen die tijd had Gizmo het dus al in zijn muil. Het stierf aan de opgelopen verwondingen. Hij had voor hij bij ons was ook al eens een konijn gevangen, vertelden ze ons in het asiel en Fientje heeft er al zo'n 5-tal op haar naam, hoewel ze zelf nauwelijks groter is dan zo'n langoor...

Zucht... Jammer dat er geen gebieden zijn waar je je honden los kan laten zonder moordgelegenheid, want het was voor ons wel een grote domper op de wandelvreugde. Dat een konijn onze hondenvrijheid moet bekopen is uiteraard redelijk fout. Nu, zelfs met zo'n occasionele vangst zullen ze nog altijd minder slachtoffers maken dan menig andere hond die van z'n baasje voornamelijk vlees te eten krijgt.

In het filmpje demonstreert Cézanne hoe goed ze kan terugkomen en krijg je even een beeld van de roedel op wandel. Benoit en ik stellen met enigszins 'lede' ogen vast hoe wij nu echt van die 'hondenmensen' zijn geworden ;-).



1 opmerking:

  1. Leuk dat het zo goed gaat met Cézanne erbij.
    Zondag zijn we even naar de speelplaats geweest maar jullie waren er niet.
    Maar ach we zullen ze zeker zo nu en dan nog te zien krijgen.
    Lola blaft al heel wat minder... ze is weer haar oude zelf aan het worden.
    Tof dat Cézanne bij jullie blijft als ze los mag lopen en dat ze komt als je ze roept.
    Gelukkig Nieuwjaar!

    BeantwoordenVerwijderen